Wycieczki Chiang Mai

Wycieczki z Chiang Mai – północ Tajlandii to inna podróż

Chiang Mai nie jest wersją wyspy z górami zamiast plaży. To dawna stolica królestwa Lanna, założona pod koniec XIII wieku, leżąca jakieś siedemset kilometrów na północ od Bangkoku – z własną kuchnią, własnym dialektem i własnym rytmem roku. Zamiast rejsów są tu świątynie, góry i lasy, a wieczorami bywa na tyle chłodno, że przyda się bluza. To jedyne miejsce w Tajlandii, gdzie turyści z Polski regularnie żałują, że nie wzięli czegoś z długim rękawem.

Doi Inthanon – dach Tajlandii

Najwyższy szczyt kraju ma 2565 metrów i leży w parku narodowym utworzonym 2 października 1972 roku, obejmującym 482 km². Na samej górze rzadko bywa gorąco – w porze chłodnej temperatura potrafi spaść do kilku stopni, a poranki bywają mgliste. Po drodze mija się wodospady Wachirathan, Mae Klang i Mae Ya oraz wioski ludu Karen i Hmong z tarasami ryżowymi. Wycieczka łączy trekking po parku z wizytą w sanktuarium słoni, więc w jeden dzień dostajecie i góry, i zwierzęta. Jest też tańsza wersja bez słoni – z wędrówką szlakiem Kew Mae Pan, otwartym od listopada do maja.

Chiang Rai i trzy świątynie

Wyprawa do Chiang Rai to najdłuższy dzień spośród naszych wycieczek z Chiang Mai – w jedną stronę jedzie się kilka godzin, więc wyjazd jest wczesny. W zamian widzicie trzy budowle, których nie da się pomylić z niczym innym: białą świątynię Wat Rong Khun, niebieską Wat Rong Suea Ten i Czarny Dom, czyli Baan Dam. To nie są zabytki sprzed wieków, tylko dzieła współczesnych artystów – i właśnie dlatego robią takie wrażenie na zdjęciach.

Słonie bez jazdy na grzbiecie

Sanktuarium słoni pod Chiang Mai to miejsce, gdzie zwierzęta się karmi i obserwuje, a nie na nich jeździ. Różnica jest zasadnicza: jazda na grzbiecie wymaga łamania charakteru zwierzęcia w młodości, a karmienie i kąpiel – nie. Jeśli ktoś oferuje Wam w Tajlandii przejażdżkę na słoniu, to jest dobry moment, żeby poszukać innego dostawcy.

Rafting, quady i trekking nad rzeką Mae Taeng

Dla tych, którzy wolą aktywny dzień: rafting, quady i trekking w dżungli ok. 1,5 godziny jazdy od miasta. Do wyboru spływ pontonem na odcinku 8 lub 10 km, 3 godziny na quadzie albo łatwy spacer do wodospadu – osobno lub dwie atrakcje w jeden dzień. Dzieci od 7 lat mogą wziąć udział w spokojniejszych wariantach.

Sticky Waterfall – wodospad, po którym się wspinasz

Wodospad Bua Tong, ok. godziny jazdy na północ od miasta, ma wapienne kaskady, po których wchodzi się pod prąd boso i bez ślizgania. Wycieczkę na Sticky Waterfall łączymy do wyboru z kawiarnią ze słoniami, świątynią Wat Ban Den, ogrodem Angel Land, tyrolkami, Poo Poo Paper Park albo Tiger Kingdom, a w wersji całodniowej z przewodnikiem – z rejsem do Giant Rain Tree i wędrówką na górę Moai.

Świątynie, stare miasto i górskie wioski

Na spokojniejsze dni: półdniowa wycieczka na Doi Suthep, do Wat Pha Lat i wioski artystów Baan Kang Wat, popołudnie tuk-tukiem po starym Chiang Mai ze świątyniami i targiem, dzień w górach z Mon Kuwen, wioską Mae Kampong i gorącymi źródłami albo transfer do Wat Ton Kwen i Baan Kang Wat na zdjęcia w strojach Lanna. Na trzech pierwszych wycieczkach jest przewodnik mówiący po angielsku, Wat Ton Kwen to sam transfer.

Kiedy jechać na północ – i kiedy nie

Najlepsze miesiące to listopad, grudzień i styczeń: sucho, przejrzyście, chłodne noce. Pora deszczowa kulminuje w sierpniu (około 225 mm opadu). Jest jednak druga rzecz, o której większość poradników milczy: od lutego do kwietnia na północy trwa sezon wypalania pól, a jakość powietrza bywa najgorsza w marcu. Pogoda jest wtedy sucha i przyjemna, ale widoki z gór potrafią zniknąć w brązowej mgle, a osoby z astmą czują to od razu. Jeśli macie wybór, przełóżcie Chiang Mai na porę chłodną – wyspy w marcu są znakomite, północ nie.